Noong araw pa
--- ninais na niyang baguhin
ang kanyang kutis na morena
upang siya ay mas maging
maganda, mas maging
kaakit-akit, mas katanggap
-tanggap sa madlang may
matang mapanuri at
tinitingala ang mga taong
may kutis na singtingkad
nang sa Esperma.
Libo-libong piso ang
kailangan upang mamalas
sa kanyang balat ang
kulay ng kutis na matagal
na niyang pinapangarap,
kutis na pangarap din
ng milyon-milyong
pilipinong patuloy na
binubulag at nilalason
ng komersiyalismo,
ng kolonyalismo at
ng konsumerismo.
Noong araw pa
--- ninais na niyang maging
kulay busilak ang kanyang
balat kahit pa maubos ang
ipon para sa kinabukasan
ng pamilya, kahit pa
mabawasan ang perang
para sa pag-aaral ng mga
anak. Mas mainam (raw)
kasi ang magmukhang
mayaman ang balat kaysa
magmukhang marungis
at salat.
Libo-libong oras ang
kailangan upang maganap
ang pagpapalit ng kulay
ng kanyang balat mula sa
kulay ng kahoy na kamagong
o ng paborito niyang tsokolate
patungo sa kulay ng damit
na bagong kula o ng maamong
tupa. Mula sa kulay (raw) ng
indio at hampas-lupa hanggang
sa maging kulay ito ng mga
maharlikang mukhang
walang dungis,
walang sala.
Noong araw pa
--- pinangarap na niyang kutis niya'y pumuti
samantalang mas dapat na pumuti ang kanyang umiitim na budhi.
