Manhid na ako sa lasa ng
alak.
Matagal na.
Hindi na ako naduduwag
sa taglay niyang tapang,
hindi na ako nalulunod
sa hatid niyang kemikal.
Tatangkain kong ulitin
ang gabing nakaraan
at ang ilan pang
gabing nagdaan, pipilitin
kong magpakalango
upang ako at ikaw'y
muling magtagpo.
Ang utak ko'y liyo
sa iyo at iyong alaala ---
nahihibang,
nangungulila.
Ako ay alipin,
ako ay alila
ng bigong pag-ibig ---
ng ispirutu
ng alak.
Nais kong magmula sa
kawalan ikaw ay magpakita
kasama ng iyong kariktan at
ng iyong halimuyak
na sumusuot
hanggang doon
sa aking
panaginip.
Gusto kong malango
at gumapang sa
labis na kalasingan
--- baka sakaling bumalik
ang lahat ng nangyari kagabi
at noong isang gabi
at nakaraang pang mga gabi.
Baka sakali.
Humulagpos ang isang
hikbi at bulong nang
makaidlip ako sa iyong
bisig upang humabi ng
sarili kong panaginip.
Pagkatapos mairaos
ang libog at makamundong
pagnanasa. Hindi namalayan
--- ikaw'y winalang bahala.
Gusto kong alamin
ang dahilan sa likod
ng madalas na pagtangis.
Ngunit tumanggi ka
'wala ito' sabi mo,
--- pinaniwalaan ko. Ngunit
mayroon pala at ngayo'y
wala ka na.
Wala na rin ako.
Hanggang ngayon,
umaalingawngaw pa rin
ang iyong tinig at
ang malulutong mong
halakhak sa aking
pag-uutak --- noong tayo pa.
Nakarehistro sa aking diwa
ang matamis mong ngiti,
ang maamo mong mukha,
ang lambing mo sa akin
sa tuwing ako'y susuyuin
--- noong tayo pa.
Ang iyong boses,
ang iyong tawa,
ang iyong luha
ang iyong alaala
ang kumukurot at gumugulo
sa aking pusong gumuguho
--- nang gumuguho, nang
gumuguho.
Tinungga ko ang bote
nakapagtataka --- nalasahan
ko
ang pait ng alak
gaya ng pait na
sinabi mo walumpu't anim
na gabi na ang nakalipas
"ayaw ko na, hindi na
kita mahal"
hindi kita pinigilan, subalit
sa kabila ng hindi ko
pagtanggi'y
gusto kong sabihing
"baka pwede pa nating
ayusin?"
Umiral ang pride,
putanginang pride.
Hindi kita masisi --- gago
kasi ako
inakala kong okay ka
kahit alam kong hindi.
kahit alam kong may problema
inakala kong wala.
Sa pang-ilang lagok
bumalik ka na
kasama ng iyong kariktan
nalanghap ko ang iyong
pabango,
narinig ko ang iyong tinig
umaalingawngaw ang iyong
halakhak ---
sumigla ang puso kong gumuguho.
Paubos na ang alak sa bote
ilang lagok na lang ay simot
na.
Habang ikaw ay nakaupo lang
sa malungkot na sofang minsang naging kasangkapan at naging saksi ng ating
hindi mabilang na pagniig sa tuwing gabi.
Nakatitig. Nakikiramdam.
Walang emosyon.
Nais kong ikaw ay lumapit
patungo sa akin,
muling akayin
at lambingin,
at sariwain
ang damdamin,
muling damhin at
sagipin --- ang puso kong
gumuguho.
Ang isip ko'y ligalig
gaya nang sa digmaan
gaya nang daluyong
ng karagatan ---
na tanging ikaw
ang makakapagpamayapa.
Tinungga ko ang bote
ng alak, sa pagdampi ko
ng labi sa bote'y
naalala ko ang lambot
ng iyong labi --- na sa
maraming pagkakataon
ay pumukaw sa magkasudlong
na pagmamahal at libog
ng aking nararamdaman.
Sinimot ko ang alak
hanggang sa kahuli-hulihang
patak --- muling gumuhit
sa aking lalamunan
ang malaasidong likido,
tumungo ito sa sikmura kong
umapaw at nalunod
sa bagsik na taglay
ng kemikal
--- ng alkohol.
Sabay sa pagligwak at
pagbulwak ng lahat ng
laman ng aking sikmura
ang paglaho ng iyong
kaanyuan
at kagandahan,
ng iyong pabango,
ng iyong tinig,
ng iyong halakhak.
Muli, ang puso ko'y gumuguho
---
nang gumuguho, nang
gumuguho.
Manhid na ako sa lasa ng
alak.
Matagal na.
Hindi na ako naduduwag
sa taglay niyang tapang,
hindi na ako nalulunod
sa hatid niyang kemikal.
Akala ko.
---
Bukas, muli akong
magpapakalasing,
sa pamamagitan ng alak
ikaw'y aking kakatagpuin.
